Saturday, December 11, 2010

ஞான சூரியன் - 14


இதற்கு முன் எல்லோருக்கும் முதல்வனான பிராமணன் எல்லா உரிமைகளையும் தன்வசப்படுத்திக் கொண்டு, சில உரிமைகளை க்ஷத்திரியர்களுக்கும், அதைவிடக் குறைவாக வைசியர்களுக்கும் 1. தென்னாட்டிலும் க்ஷத்திரியர், வைசியர் என்று சில வகுப்பார் இருந்தபோதிலும், சாஸ்திர திருஷ்டியிலும், பிரமாண திருஷ்டியிலும் இங்குப் பிராமணன், சூத்திரன் என்ற இரண்டு வருணத்தினர் மட்டும் இருக்கிறார்கள் என்பது மனு வசனம்.
உதவினான். சூத்திரர்களுக்கு ஒருவகையிலும் உதவி செய்யாமலும், ஏதேனும் ஒரு காலத்தில் அவர்கள் சொந்த நன்மைக்காக முயற்சித்தால், அக்கணமே கொலை முதலிய தண்டனைகளை விதித்து நசுக்கியும் வந்தார்கள். இவ்வுண்மை இதுவரை கூறிவந்த பிராமண வாக்கியங்களினால் நன்கு விளங்கும். அய்ரோப்பியர்களும் சுயநன் மையைப் பார்க்கிறவர்களே. எனினும், இந்தியர் என்று முற்கூறிய வகுப்பினர் முன்னேற்றடைய முயற்சிப்பதைத் தடுப்பதில்லை. ஆனால், சுயநலத்திற்குக் கேடுவிளையா வண்ணம் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள். இதை மறுப்பவர்கள், நேபாள தேசத்தின் ஆட்சி முறையை நேரில் போய்ப் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்ளலாம். அல்லது அங்குச் சென்று பார்த்தவர்களைக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டால் உண்மை புலப்படும். நேபாளம் சுதந்திர நாடு; பிரிட்டிஷ் அதிகாரத் திற்குக் கீழ்ப்படியவில்லை. இக்காலத்திலும் மனுஸ்மிருதி யின் கொடுங்கோலை அங்கேதான் காணலாம். அங்குச் சூத்திரர்கள் கல்வி கற்கவும், பொருளீட்டவும் உரிமை கிடையாது. நல்லுணவு, நல்லணி, நல்லாடை, நல்வீடு இவைகளும் இவர்களுக்கு ஆகா. அதுவோ பனி மிகுந்த நாடு. ஆயினும், குடிசையில்தான் வசிக்கவேண்டும். பால் குடித்த சூத்திரனை மனுதர்ம நூல் வழியாக இன்றைக்குத் தண்டிக்கிறார்கள். சூத்திர ஜாதியில் எங்காவது அழகிய பெண் ஒருத்தி தோன்றுவாளாயின், அவள் பிராமணனுக் கும், க்ஷத்திரியனுக்கும் சொந்தம். 1இத்தகைய பெண்ணை அவளது தாய் தந்தையர்கள் க்ஷத்தியனிடத்தில் ஒப்பித்து விட வேண்டும். இவ்விதமாகச் சூத்திரர்களைச் சார்ந்த வரையில் மிகவும் பயங்கரமானது. இடைக்காலத்தில் 2ஆரியர்கள் ஆதிக்கம் பெற்றிருந்த நம் நாட்டிலும் இவ் வகையாகக் கொடுங்கோலரசுதான் நடைபெற்றதோவென நினைத்து வருந்தவும் இடம் ஏற்படுகிறது. தேச சரித்திர மும், சிற்சில வகுப்பார்களின் ஒழுக்கங்களும் இதற்குச் சான்றாகும். இத்தகைய அரசாட்சியை வெறுக்க எந்த இந்துவுக்கும் உரிமையில்லை. திலகர், மாளவியா முதலிய இந்துமதத் தலைவர்களின் சுய ஆட்சித் திட்டமும் இத்தகையதே.
1. மலையாளம் இதற்குச் சார்ந்ததாக இருந்தது.
2. சங்க இலக்கியங்களும் நிகண்டும் புகலும் தென் நாட்டில் சூத்திரன் என்று சொல் பிராமண மதத்திற்குப் புறம்பானவர்களையென்க. தங்கள் மதத்திற்குப் புறம்பான வர்களைக் கிறிஸ்தவர் அஞ்ஞானியென்றும், முகம்மதியர் காபா (பாவி) என்பது போலுமென்க.
சூத்திரன் எலும்பு நொறுங்க வேலை செய்தால், அதனால் வரும் வருமானத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு பிராமணர்களும் க்ஷத்திரியர்களும் நன்றாய்த் தின்பார் களாம். சூத்திரன் வேலை செய்யாவிட்டால், உலகம் அழிந்து விடுமாம். என்னே மனுவின்நீதி! இத்தகைய மனுவுக்கும் குருக்களாயிருந்து விளங்கிய பிராமணர்களின் கருணைதான் என் னே! இராமாயண சம்பூ என்கிற நூலை இயற்றிய போஜ ராஜன் கூறுவதைக் கேளுங்கள்.
உச்சைர் கதிர் ஜகதி சித்யதி தாம தஸ்சேத்
தஸ்ய ப்ரமா சமரணை க்ருதகேத ரைஸ்சேத்;
தேஷாம் ப்ரகாசனதசாச மஹீசுவாஸ்சேத்
தானந்த ராக்வ நிபதேந்நனு மத ப்ராணாம்!
பொருள்: உலகத்தில் தருமத்தைப் பின்பற்றுவ தனாலேயே நற்கதியடைய முடியும். தரும நெறிகளை விளங்கவைப்பன வேதங்களாம். வெளிப்படுத்திய வர்கள் பிராமணர்கள். ஆகையால், பிராமணர்களைத் தவிர, வேறு யாரை வணங்குவேன்?
இந்தப் போஜராஜன் பெரிய வித்வான். அடுத்தோர்களை ஆதரிக்கும் பெருங்கொடையாளி. அத்தகைய பெரியாரைக் கூட இந்தப் பார்ப்பனர்கள் ஏமாற்றினார்களே! இதனால் அரசன் செய்யவேண்டிய நீதியாவன:- சூத்திரர்கள் முன்னேற்றமடையாமல் தடுத்தல், அவர்களை இரவும், பகலும் வேலை வாங்கி, அதனால் வரும் வருமானத்தில் அன்ன சத்திரங்களும், வேத பாடசாலைகளும், கோயில் களுங்கட்டிப் பிராமணர்களுக்கு எல்லாத் துறைகளிலும் உதவி புரிதல் என்று ஏற்படுகிறதன்றோ? இங்ஙனம் செய்தால் சொர்க்கமும், மீறினால் நரகமும் வருமாம். தொட்டிற் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும் என்னும் பழமொழிக் கிணங்க, குழந்தைப் பருவ முதற்கொண்டே இங்ஙனம் உபதேசிக்கப்பெற்ற க்ஷத்திரியர்களின் ஆட்சியை வேறெவ்விதம்தான் மாற்றமுடியும்?
இராமாயணம்
இராமாயணம் என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன், நம்மவர்கள் பக்தியினால் மெய்மறந்து கூத்தாடுகிறார்கள். இதுவும் அறியாமையேயாகும். இராமன், பார்ப்பனர் சொன்னபடியே பார்ப்பனரல்லாதாரைத் துன்புறுத்தி வந்தவனாதலால், அவனை விஷ்ணுவின் அவதாரமென்று புகழ்ந்து, ஒவ்வொரு புராணத்திலும் பாடி வைத்ததோடு, அவனுக்கென்று தனியாக இராமாயணம் என்னும் ஒரு பெருங்காவியத்தையும் பாடி வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த இராமன் இராட்சதர்களைக் கொன்றான் என்று சொல்லும் இடங்கள் எல்லாம் தமிழ் மக்களையே கொன்றதாகச் சரித்திர ஆராய்ச்சியால் ஏற்படும் உண்மையை, நம்மவர்கள் உணராமல் பொருள் நஷ்டமும், அவமானமும் அடைந்து வருகிறார்கள். அந்தோ! கொடுமை! கொடுமை! பார்ப்பனருடைய தீய ஒழுக்கங்களைக் கண்டு மனம் பொறாமல், அவர்களை வெறுத்தவர்களையும், சிவனை வழிபடுகின்றவர்களையும் இராட்சதர், அசுரர், நிசிசரர் இவை முதலிய பல இழிவுப் பெயர்களால் வேதத்திலும் ஸ்மிருதியிலும் எழுதிவைத்துக்கொண்டு ஏமாற்றி வருகிறார்கள்.
தொடரும்...
நன்றி:விடுதலை(11-12-2010)

ஆக்கம்: சுவாமி சிவானந்த சரஸ்வதி, வெளியீடு: பெரியார் சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனம் முதல் பதிப்பு: 1927 20 ஆம் பதிப்பு : 2010

ஞான சூரியன் - 13

1. மலையாளத்தில் இடைக்காலத்தில் அந்நாட்டிலுள்ள சிற்றரசர்கள் அடிக்கடி சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தத னாலும், அக்காலத்தில் அரசர்கள் பிராமணன் பொருள் நீங்கலாக ஏனையோர் பொருள்களைக் கொள்ளையிட்டு வந்ததனாலும், கொள்ளைக்காரர்களுக்குப் பயந்து நாயர்கள் பிராமணர்களிடம் ஒப்படைக்க இடமாயிற்றென்றும், அதன் காரணமாகவே நம்பூதிரிகள் பிரபுக்களானதாகவும் சிலர் கூறுகின்றனர்.
2. இந்த முறையினைக் கையாண்ட ஆரியர்களுடைய சூழ்ச்சியினாலேயே தமிழ்நாடு முடியுடைய மூவேந்தர் களையும் இழந்ததென்று அறிய வேண்டும்.
விஷமேகாகினம் ஹந்தி
ப்ரஹ்மஸ்வம் புத்ர பௌத்ரகம்
பொருள்: விஷமானது அதையுட்கொண்ட ஒருவனை மட்டும் கொல்லுவதால், அது விஷமன்று. பிராமணனுடைய பொருளே விஷம். ஏனென்றால், (பிரஹ்மஸ்வம்) பிராமண னுடைய பொருள்களைக் கைப்பற்றியவனுடைய கால் வழிகளையும் (சந்ததிகள்) வேரோடு நாசம் பண்ணிவிடு கிறது.
பிராமணனும், கொலைக்குற்றமும்
கொலைபுரிந்த பார்ப்பனன் அடையத்தக்க தண்டனையைப் பற்றி மனு இங்ஙனம் கூறுகின்றார்.
1மௌண்ட்யம் ப்ராணாந்தி கோதண்டா
ப்ராஹ்மணானாம் விதீயதே
இதரேஷாம்து, வர்ணானாமதண்ட:
ப்ராணாந்தி கோபவேத
பொருள்: கொலைத் தொழில் புரிந்த மற்ற வருணத் தார்களைத் தூக்கிலிட வேண்டும். பிராமணன் இத்தகைய குற்றம் புரிவானாயின், அவனது தலைமயிரை மொட்டை யடித்தலே தண்டனையாகும். என்னே! மனுவின் நீதி. இதை உணர்ந்தவர்களுக்குச் சூத்திரன் செத்தால் மயிர் போச்சு என்ற பார்ப்பனக் கூற்று வியப்பைத் தரமாட்டாது. இத்தகைய வாக்கியங்கள் பலவுள; விரிக்கிற் பெருகும்.
க்ஷத்திரியன் முதலிய மூன்று வருணத்தினரின் தர்மம்
பசூனாம் ரக்ஷணம்
தானமிஜ்யாத்யயன மேவச
வ்ணிக்பதம் குஸீதஞ்ச வைஸ்ய
ஸ்ய க்ருஷீமேவச! (மனு)
பொருள்: யாகம் செய்தல், கற்றல், தானம் கொடுத்தல், பசுக்களைக் காத்தல், பயிரிடுதல், வியாபாரம் செய்தல் இவைகளும் வைசியனது தருமமாம். இந்தக் கருத்தையே இரண்டு சுலோகங்களால் யாக்ஞவல்கியர் கூறுகிறார்.
இஜ்யாத்யயன தானானி
வைஸ்யஸ்ய க்ஷத்திரியஸ்யச;
ப்ரதிக்ர ஹோதிகோ விப்ரேயா
ஜனாத்யாபனேததா,
ப்ரதானம் க்ஷத்திரியே கர்ம
ப்ரஜானாம் பரிபாலனம்;
குஸுதக் குருஷி வாணிஜ்யம்
பசுபால்யம் விச; ஸ்ம்ருதம்
இந்தச் சுலோகங்களால் மக்கள் முன்னேற்ற வழியில் க்ஷத்திரிய, வைசியர்களுக்கும் சிற்சில உதவிகளைச் செய்திருக்கிறதாக ஏற்படுகிறது. இக்காலத்து இந்நாட்டில் வசிப்பவர்களை அய்ரோப்பியர், ஆங்கிலோ இந்தியர், நாட்டுக் கிறிஸ்தவர், இந்தியர் என நான்கு வகையாகப் பிரிக்க லாம். இவர்களுள் அய்ரோப்பியன் முதன்மையானவன் ஆவன். இரண்டா வது படியிலிருக்கிற ஆங்கிலோ இந்தி யன் அய்ரோப்பி யனைவிடத் தாழ்ந்தவன். ஆயினும், தந்தைக்கும், மகனுக்கும் இருக்கிற சம்பந்தம் இவ்விருவர்களுக் குள்ளிருப்பதால், அடுத்த படியில் எண்ணப்படுகிறான். நாட்டுக் கிறிஸ்தவனுக்கும், அய்ரோப்பியனுக்கும் இத் தகைய சம்பந்தம் இல்லாதிருந்தாலும் ஒரே சமயத்தைத் தழுவி நடப்பவர்களாதலால், சகோதரத் தன்மை ஏற்பட்டு மூன்றாவதாக நடத்தப்படுகிறான். நான்காவதாகச் சொன்ன இந்தியனுக்கும் இம்மூவர்களுக்கும் ஒரு வகையிலும் சம்பந்தமில்லை. ஆனதால், இந்துக்களின் பிரமாண நூற்படி பூமிதேவ குலத்திலுதித்த வேதிய னையுங்கூடக் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவன் என்றும், பாவியென்றுங்கூறி நாயினுந் தாழ்ந்த நிலையில் பண்ணு கிறார்கள். இந்துக்களின் ஜாதிப் பிரிவினையும் இவ்வாறே யாகும். மூன்று வருணத்தார்க்குள்ளும் சிற்சில வேற்றுமை கள் காணப்படினும் ஒரே சமயத்தினரால் ஒரே ஜாதியைச் சார்ந்தவர்களேயாவர். இதனாலேயே இமமூன்று வருணத் தினக்கும் பொதுவாகவும் பிராமணனுக்கு மட்டும் பொதுவிலும், சிறப்பிலும் (துவிஜாதி) இருபிறப்பாளர் என்கிற பட்டப்பெயர் உண்டாயிற்று. நான்காவது வருணத் தினர் என்று இவர்களால் அழைக்கப்பட்ட ஒரு பெரும் கூட்டத்தினருக்கும், இவர்களுக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லாததனால் அவர்களைத் தாழ்வாக நடத்தி வந்தார்கள்; நடத்தியும் வருகிறார்கள். ஆனால், ஆங்கிலேயனால் தாழ்ந்தவனாகக் கருதப்படும் ஒரு பார்ப்பனன் தன்னைப் பற்றி எங்ஙனம் நான் உயர்குலத்தோன்; பெருந்தன்மை வாய்ந்தவன் என்று எண்ணிக் கொள்கின்றானோ அதைப் போல, வஞ்சகம் பார்ப்பனர்களால் நான்காவது வருணத் தினர் என்று இழிவாகக் கருதப்படும் நம்மவர்களும், உயர்ந்த எண்ணத்துடன், தங்களை எண்ணிக்கொள்ளவும், தன் மதிப்பைக் காத்துக் கொள்ளவும் உரிமையுள்ள வர்களேயாவர். இத்தகைய நான்காவது வருணத்தினரின் தொகை பத்தொன்பது கோடி என்று முன்னரே கூறியுள்ளோம். இவர்களில் தமிழ் நாட்டினர் தவிர, ஏனைய நாட்டினர் இன்னும் அடிமைகளாகவே காலங்கழிக் கிறார்கள். அந்தோ!
தமிழ் நாடென்றால் தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், இன்னும் சில மொழிகள் வழங்குகின்ற தென்னாடு என்று அறியவேண்டும். இந் நாடுகளை ஆரியர், திராவிட நாடு என்று சொல்லுகிறார்கள்.
இங்கு பிராமணர்களைத் தவிர்த்து 1துவிஜாதிகள் இல்லாதிருப்பதே இந்த நன்மைக்குக் காரணம். வடநாட்டில் மூன்று வருணத்தாரும் சேர்ந்து, சூத்திரர் என்கின்ற நான்காவது வருணத்தினரை எக்காலத்தும் துன்புறுத்தி வருவதால், அவர்கள் இதுகாறும் எத்துறையிலும் முன் னேற்றம் அடைய முடியாது வருந்துகின்றனர். நான்காவது வருணத்தினர்க்கு இக்காலத்தில் ஏதேனும் நன்மை ஏற்பட்டிருக்குமானால், அது ஆங்கில அரசரின் கருணை யால் என்றறியவேண்டும். தென்னாட்டில் சூத்திரர்களுக் குண்டான அபிவிருத்தி போல், வடநாட்டுச் சூத்திரர் களுக்கு நூற்றிலொரு பங்காவது உண்டாக வில்லை. இந்த ஆங்கில அரசாட்சியிலும் கூட இதற்குக் காரணம் அங்கு நான்கு ஜாதி முறையாக உள்ளதனாலேயே.
-(தொடரும்)
நன்றி:விடுதலை(08-12-2010)
ஆக்கம்: சுவாமி சிவானந்த சரஸ்வதி, வெளியீடு: பெரியார் சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனம் முதல் பதிப்பு: 1927 20 ஆம் பதிப்பு : 2010

Tuesday, December 7, 2010

ஞான சூரியன் - 12


தபஸ்தப்த்வாஸ்ருஜத் ப்ரஹ்மா
ப்ராஹ்மணோ கோசஸ் யேதகுப்தயே
த்ருபத்யர்த்தம் பித்ருதேவானாம்
தர்மஸம் ரக்ஷ்ணாயச்
ஸார்வஸ்ய ப்ரபவோவிப்ரா;
ஸ்ருதாத் யயனசீலின:

இதன் பொருள்: தேவர்களையும், பிதிர்களையும் மகிழ் விக்கவும், தருமத்தைக் காக்கவும் எண்ணிய பிரம்மதேவன் கடுந்தவமியற்றிப் பிராமணர்களைச் சிருஷ்டித்தான். பிராமணர்கள் வேதம் படித்தலே ஒழுக்கமாகவுடைய வர்களும் (அசையும் பொருள், அசையாப் பொருள் என இருவகைப்படும்) இவ்வுலகிற்கெல்லாம் தலைவர்களுமா வார்கள்.
பிரம்ஹஸ்ருஷ்டி என்பது பிராமண சிருஷ்டி. பிராமண மதம் சிரவுத ஸ்மார்த்த தருமம், வைஷம் மியவாதம் என்ற பல பெயர்களுடைய ஒரே சொல்லையே உணர்த்தும். ப்ரஹ்மம் வைப்ராஹ்மண (பிரம்மனே பிராமணன்) என்கிற சதபத ப்ராம்மண (வேதம்) வாக்கியமும், ஸ்மானார்த்தாவேதென ப்ரஹ்ம சப்தோ ப்ராஹ்மண சப்தஸ்ச பிரமன், பிராமணன் இவ்விரண்டு சொற்களும் ஒரே பொருளையே உணர்த்தும் என்கிற வியாகரண மஹாபாஷிய வசனமும், இவை போன்ற வேறு பல வசனங்களும் இதற்கு உதாரணங்களாம். இவ்விதம் இருக்க இவர்களுக்கு அடிமைகளாயிருக்கும் 19 கோடி மனிதர்கள் எங்ஙனம் முன்னேற முடியும்? இந்தப் பிரம்ம சிருஷ்டி வலையினின்றும் தப்பித்துக்கொண்டு பலரும் முன்னேற்றத்தை அடைந்து சுகமாக வாழ்ந்து வருவதையும் பார்க்கின்றோம். ஆகையால், பார்ப்பன சமய வலையை அறுத்தெறிந்து சுகமாக வாழ்ந்து வர விரும்புவீர்களானால், ஓ, சகோதரர்களே! இக்கண முதலே சம உரிமை பெற்று வாழக்கூடிய நமது சாமியவாதத்தில் வாழ முயற்சி செய்யுங்கள்.
பிராமணனுடைய உயிர் வாழ்க்கைக்குச் சிறந்த வழி தானம் வாங்குவதே என்று முன்னரே கூறியுள்ளோம். இதற்கொப்பாக வேறு நல்வழி இருக்கிறதா? ஏனையோர் இவர்களை வலிய அழைத்துக் கொடுக்க வேண்டும். அங்ஙனம் கொடுக்காதவர்களும் பாவிகளுமாவார்கள்.
தாதவ்யம் ப்ரத்யஷம் பாத்ரே
நிமித்தேஷு விசேஷத:
யாசிதேனா பிராதவ்யம், ஸ்ரத்தா
பூதத்து சக்தித்; (யாக்ஞவல்கியர்)
இதன் பொருள்: பிராமணனுக்கு நித்தியமும் தானம் கொடுக்க வேண்டும். (கிரகணம், சிரார்த்தம் முதலிய) புண்ணிய காலங்களில் விசேஷ பசு முதலியவைகளைத் தானங்களாகக் கொடுக்கவேண்டும். கையில் ஒன்றுமில்லா விடில் பிச்சையேற்றோ, மற்றெவ்விதமாகவோ கொடுத்தே தீர வேண்டும். இதே கருத்தை அஹாஹர்தம் யாதுத பாத்ராதி என்ற வாக்கியத்தினால் வேதத்திலும் பார்க்கலாம். பிராமணனுக்குப் பசுத்தானம் வழங்கியவன், அப்பசுவிற்கு எத்தனை மயிர்கள் இருக்கின்றனவோ அவ்வளவு காலம் சுகத்தை அனுபவிப்பான். அதாநரூணாமதனம வரருத்வாயோ
ததாதித தர்த்தினே;
ஸவைமோஷண ஜாத்பாபாத்
முகதோ பவதி தத்ஷணம்
இதன் பொருள்: ஈயாத லோபியின் பொருளைக் கொள்ளையிட்டுப் பிராமணனுக்குக் கொடுக்கிறவன், அக்கணமே திருட்டினாலுண்டான பாபத்தினின்றும் விடுபடுகின்றான். பின்னும்,
ச்ராந்தஸம்வாஹனம் ரோகி
பரிசர்யா சுரார்ச் சனம்
பாதசௌசம்த் விஜோச்சி ஷ்டமார் ஜனம் கோப்ரதானவத் (யாக்ஞவல்கியர்)
இதன் பொருள்: களைப்புற்ற பிராமண னது உடலைத் தடவு தல், நோய்வாய்ப்பட்ட பிராமணனுக்குத் தொண்டு செய்தல், பிராமணன் வந்தவுடன் அவனது கால்களை அலம்பிவிடுதல், பிராமணன் உண்ட இடத்தைச் சுத்தம் பண்ணுதல் இவைகளுக்கும் பசுவைக்கொடுத்த பலன் உண்டு.
என்னே! மனிதனை மயக்க உண்டு பண்ணின தர்ம சாஸ்திரங்களின் நேர்மை. அன்றியும், கோதம ஸ்மிருதியில்,
தேன சோத்தரஸ்ததர்த்தோஹ்ஸ்ய நிசய
இதன்பொருள்: சூத்திரன் ஏதேனும் ஒருவகையில் பொருளீட்டினால், அது பிராமணனுக்கே உரியது என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. மற்றும், அரசனது தர்மத்தை யாக்ஞவல்கியர் கூறுமிடத்து,
தர்மேணலப் துமீஹேத,
லப்தம்யத்நேன பாலயேத்;
பாலிதம் வர்த்தயேந் நித்யம்
வ்ருத்தம் பாத்ரேஷு நிக்ஷிபேத் (யாக்ஞவல்கியர்)
இதன் பொருள்: தருமமுறைப்படி (தன் குலத்திற்குரிய நெறிப்படியே) பொருளை ஈட்டுக. ஈட்டியதைக் காத்து மேன்மேலும் பெருக்குக. அங்ஙனம் பெருக்கிய பொருளைப் பிராமணனுக்குக் கொடுத்துவிடுக. மேலும்,
நாத: பரதரம் தர்மோ
ந்ருபாணாம் யத் ரணார்ஜிதம்,
விப்ரேப்யோதீயதே
த்ரவ்யம் (யாக்ஞவல்கியர்)
இதன் பொருள்: சண்டையில் பகைவர்களைக் கொன்று, பொருட்களைக் கைப்பற்றி அவைகளை அரசன் பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கவேண்டும். இதற்கொப்பான தருமம் வேறில்லை.
குடிகளின் சரீர உழைப்பினால் உண்டான வியர்வைத் துளிகளின் பெருக்கன்றோ, அரசனது பொருட்குவியல். உழைக்கிறவன் சூத்திரனும் இந்தப் பொக்கிஷத்தை அடைவதனால் மட்டும் திருப்தியடையாத பார்ப்பனர்கள், லோகம் நைவபரிதயஜேத் (பணம் சேர்க்கவேண்டும் என்ற ஆசையை விட்டு விடாதே) என்கிற வெட்கக்கேடான வாக்கியத்தை அனுசரித்துத் 1தமது நாட்டு அரசனுக்கும், அயல்நாட்டு அரசனுக்கும் 2பகையை உண்டுபண்ணி இருக்கிறார்கள். தன்நாட்டு அரசன் வெற்றி பெற்றால், அயல்நாட்டுப் பொருள்கள் தங்களுக்கு வந்து சேரும். அயல்நாட்டான் வெற்றிபெற்றால், இவ்வூர்ப்பொருள் அங்குள்ள தம்மினத்தவரையே அடையும். தங்களுக்கு இதனால் உடலுக்கோ, பொருளுக்கோ ஒரு குறைவும் ஏற்படமாட்டாது. வேதத்திலும் இங்ஙனமே கூறப்பட்டி ருக்கிறது.
பிராம்மணோ நஹிம் ஸிதவ்ய
(பிராமணன் எத்தகைய குற்றம் புரிந்தாலும், அவனது உடலை வருத்தலாகாது) மற்றும்,
நவிஷம் விஷமித்யாஹுர்
ப்ரஹ்மஸ்வம் விஷமுச்யதே;-
(தொடரும்)

 ஆக்கம்: சுவாமி சிவானந்த சரஸ்வதி, வெளியீடு: பெரியார் சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனம் முதல் பதிப்பு: 1927 20 ஆம் பதிப்பு : 2010
நன்றி:விடுதலை 07-12-2010

Sunday, December 5, 2010

இதுதான் ஆரியம்!

சங்கராச்சாரி - யார்? என்று 10 நாள்கள் தொடர் சொற்பொழிவு நிகழ்த்தியபோது தமிழர் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள் ஒரு முக்கியமான நிகழ்வைக் குறிப்பிட்டார். திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் ஒரு கொலை வழக்கு. கொலை செய்தவன் பார்ப்பனன். விசாரணை செய்தவர் ஆங்கிலேய நீதிபதி. வழக்கின் போக்கு - குற்றவாளிக்குத் தூக்குத் தண்டனை நிச்சயம் எனும் நிலையில் அமைந்திருந்தது. இதனை அறிந்த பார்ப்பன திவான், குற்றவாளி பார்ப்பனன் என்பதால் கொல்லப்படக் கூடாது என விரும்பினார். (மனுதர்மம்: கொலை செய்த பார்ப்பனர்க்கு மயிரை மழித்தால் அதுவே தண்டனை என்றிருக்கிறது. இ.பி.கோ. வேறு விதமாக உள்ளது).
நீதிபதியை அணுகி, குற்றவாளிக்குத் தூக்குத் தண்டனை தராமல் வேறு தண்டனை தரும்படி கேட்டுக் கொண்டார். வெள்ளைக்கார நீதிபதி என்பதால் அவர் மறுத்துவிட்டார். இது அரிதினும் அரிதான வழக்கு, கொலைக் குற்றம் எந்தவித அய்யமும் இல்லாமல் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது, ஆகவே தூக்கு நிச்சயம் எனக்கூறி விட்டார்.
உடனே பார்ப்பன திவான் என்ன செய்தார் தெரியுமா? திருவாங்கூர் மன்னரிடம் கூறி ஒரு உத்தரவைப் பிறப்பித்தார் - அன்றைய தினம் நள்ளிரவிலிருந்து திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தில் தூக்கு தண்டனை ரத்து செய்யப்படுகிறது என்கிற அரசுப் பிரகடனம் பிறப்பிக்கப்பட்டது.
அதன் விளைவாக, கொலை செய்த பார்ப்பனர் தூக்குத் தண்டனையில் இருந்து தப்பிக்க வைத்த சம்பவம் நடந்ததைத் தமிழர் தலைவர் குறிப்பிட்டு மனுதர்மப்படி ராஜ்ய பரிபாலனம் கேரளப் பகுதியில் நடந்தது என்பதைத் தெரிவித்தார்.
- வைக்கம் சத்தியாக்கிரக 85 ஆம் ஆண்டு விழாவில் தி.க.பொதுச் செயலாளர் சு.அறிவுக்கரசு பேச்சு (26.11.2010)

மரண பயம் அறியாதவர் பெரியார்

தந்தை பெரியார் அவர்களின் தனி மருத்துவர்கள் பலர் உண்டென்றாலும் டாக்டர் பட் அவர்கள்தான் தந்தை பெரியார் அவர்களுக்கு வேலூர் சி.எம்.சி மருத்துவமனையில் சிறுநீர்ப் பையில் அறுவை சிகிச்சை செய்தவர்.அவர் தந்தை பெரியாரின் சீடராகவே ஆனார். பெரியார் அவர்களின் அன்புக்குப் பாத்திரமான அவர் தமது 90 ஆம் வயதில் ஆந்திர மாநிலம் புட்டபர்த்தியில் 20.11.2010 அன்று மறைவுற்றார்.
1974  வெளியான தந்தை பெரியார் நினைவு மலரில் டாக்டர் பட் அவர்கள் தந்தை பெரியார் பற்றி எழுதிய கட்டுரை இது:-  

டாக்டர் பட்
 பெரியார் அவர்களின் தத்துவத்தின் அல்லது ஆளுமையின் ஆழத்தை அளந்தறிந்திருக்கிறேன் என்று உரிமை கோருவதற்கு நான் யார்? நான் அப்படிப்பட்டவனல்ல என்ற உண்மையை நான் முற்றிலும் உணர்ந்திருக்கிறேன். எனினும், அவரது தத்துவம், ஆளுமை ஆகியவற்றின் தர்க்கங்கள் என்னுள் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கின்றன என்பதை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன்.

பிற மனிதர்களின் வாழ்வில் சில கால கட்டங்களில் தொடர்பு கொள்ளக் கூடிய மிகப் பெரிய வாய்ப்பு மற்ற மனிதர்களைவிட மருத்துவத்துறையில் இருப்பவர்களுக்கு அதிகமாக வாய்க்கிறது. அந்தக் கால கட்டத்தில் அவர்கள் (அந்தப் பிறர்) மற்றவர்களுக்கு உதவும் நிலையில் இருந்திருக்கலாம், அல்லது பிறரிடமிருந்து உதவி பெறும் நிலையில் இருந்திருக்கலாம்.
இவ்வாறாக, நான் மாமனிதரான பெரியாரைச் சந்திக்கும் பொன்னான வாய்ப்பினைப் பெற்றேன். உடல் நலத்துடன் இருக்கும்போதும் சரி, உடல் நலமின்றி இருக்கும்போதும் சரி உண்மையிலேயே அவர் பெரியாராகவே இருந்தார்.
பெரியார் என்னும் உயர்நிலையை ஈ.வெ.ரா. அடைந்தது விதி செய்த மாயம் அன்று. பிறக்கும்போதே விடு-தலை விரும்பியாகப் பிறந்த பெரியார் சர்வ சுதந்திரமான ஒரு மனிதராகவே இறந்தார்.
அவர் தொண்டு எது?
மதத்தடைகள், அடிமை மனப்-பான்மைகள், சுற்றிலுமுள்ள பிறரது தத்துவ மதாச்சார விபரீதங்கள் என்னும் தளைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து மக்களை விடுவித்து மேலே உயர்த்துவதுதான் அவரது தொண்டு. இந்தப் பணியின் தலைவர் என்ற முறையிலும், ஒரு தனி மனிதர் என்ற முறையிலும், அச்சத்தையும் துயரத்தையும் எல்லா வகையிலும் அவர் வெற்றி கொண்டார்.
பெரியார் யுகம்
ஈ.வெ.ரா.வுக்கு முன் பெரியார் என்று எவருமே இல்லை. அவருக்குப் பின்பும் ஒரு பெரியார் தோன்றுவார் என்று கூறுவதற்கில்லை, எனினும் பெரியார் யுகம் என்பதை அவரால் விடுதலை செய்யப்பட்ட மக்கள் தொடர்ந்து செயற்படுத்துவார்கள்.
பெரியார் அவர்களின் தனி வாழ்க்கை முறையை ஒரு சத்தியாக்கிரகியால்தான் பின்பற்றி நடக்க இயலும். அவரை ஒரு முறை பார்த்தால் போதும்; அவரது சக்தியை உணர்ந்து கொள்ளலாம். அவரை ஒரு முறை சந்தித்தால் போதும்; அவரது இதயத்தின் விசாலத்தை உணர்ந்து கொள்ளலாம். அவரது மாளிகைக்கு ஒரு முறை சென்றால் போதும்; அதனை மாளிகை என்று பெயரிட்டழைப்பது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பதை உணர்ந்து வியக்கலாம். ஒரு பள்ளியாசிரியர் தமது அத்தியாவசியத் தேவை என்று கூறும் படாடோப வசதிகள் கூட அங்கே இருக்கவில்லை. நாடி நரம்பும் புரட்சி செய்யும்
தன்னுடனிருப்பவர்கள் யார் மீதும் அவர் கோபம் கொள்வதில்லை. எனினும், தனது மக்களுக்கு துளியளவு சுதந்திரமேனும் மறுக்கப்படுவதாகத் தெரிந்தால் அதை எதிர்த்து பெரியாரின் உடம்பின் ஒவ்வொரு நாடி நரம்பும் புரட்சி செய்யும். மரணம் அவரை அரவணைத்துக் கொண்டிருக்கும்போதுகூட அவர் போர் வீரராகவே இருந்தார். வாழ்வின் அந்திம காலம் வரையிலும் அவரது உடல் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தது நமக்கெல்லாம் ஒரு புதிர் போல இருக்கும். சாவின் அமைதி தம்மீது பரவிக்-கொண்டிருந்த காலத்திலும் நிதானமாக நிற்கும் போர் வீரனைப் போல அவர் காட்சியளித்தார். சாவினை எதிர்த்துப் போராடுவதற்குச் சிறிது அவகாசம் கூட அவருக்கு இல்லை அப்படி வந்து விட்டது சாவு. மாரடைப் பின் நம்பிக்கைத் துரோகம் இதுதான்.
மரண பயம் அறியாதவர்
தமது வாழ்வின் நூறாவது ஆண்டு விழாவை அவர் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த நேரம் அது. அந்த வேளையில், இந்த நோயன்றிப் பிறிதொரு நோயாக இருந்தால், அதனைப் போகிற போக்கில் துச்சமெனத் தூக்கி வீசிவிட்டுப் போயிருப்பார். பெரியாருக்குச் செய்யப்பட்ட அறுவை சிகிச்சை மிகவும் சிறியது. எனி-னும் அது பற்றி என்னளவுக்கு மருத்துவத் துறையிலுள்ள அறுவை மருத்துவர் எவரும் தடுமாறியிருக்க மாட்டார்!
தனது வேதனையையும் சவுகரியக் குறைவையும் பெரியாரளவுக்குப் புகார் கூறாமல் பொறுத்துக்கொண்ட நோயாளியை நான் கண்டதே இல்லை. பெரியாருக்கிருந்த மரியாதைக்கு அவர் எவ்வளவு புகார் கூறியிருக்கலாம். தனது மக்களுக்கான தனது போராட்டத்தில் பெரியாரின் மனம் எதற்கெல்லாமோ வேதனைப்பட்டிருக்கலாம். எனினும் மரணம் பற்றிய பயம் அவருக்கு எப்போதுமே இருந்ததில்லை.
பொதுஜன அபிப்பிராயம்
குழந்தையை யொத்த நம்பிக்கையும், மக்கள் மீது கொண்ட பாசமும் படைத்த இத்தனை பெரிய மனிதர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். ஆனால், என்னைப் பொறுத்தவரையில், அவர்கள் அனைவரிலும் முதன்மையில் இருப்பவர் பெரியார் தான். ஏனென்றால், அவர் ஜாதி, குலம், பிறப்பில் உயர்வு தாழ்வு போன்ற தடைகளையெல்லாம் வென்றவராகக் காட்சியளிக்கிறார். தமது தொண்டுகளின் விளை-வாகத் தமது மக்களை நல்லதோர் புதிய உலகத்துக்கு வழி நடத்திச் செல்லலாம் என்ற நம்பிக்கை அவருக்கு இருந்தவரையில் அவர் பொதுஜன அபிப்பிராயம் எப்படி இருந்தது என்பது பற்றியும் அதிகம் அக்கறைப்படவில்லை.
பண்புகளின் குடியிருப்பு
அவரது நகைச்சுவை உணர்ச்சி, உயிர்கள் அனைத்தின் மீதும் அவர் கொண்ட பாசம், தன்சார்பு நிலை மீது அவர் காட்டிய மரியாதை, நட்பினைப் பேணிக் காக்கும் பண்பு, அறிவியல் மீதும் முன்னேற்றத்தின் மீதும் அவர் கொண்டிருந்த நம்பிக்கை, காலந்தாழாமை, கடமையுணர்ச்சி, அவரது கொடைத் திறம், தாம் சரியென்று உணர்ந்ததைத் துணிச்சலுடன் எடுத்துக் கூறும் போக்கு, எளிமையான மனப்பாங்கு இவையனைத்தும், அவர் மோசமாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த போதும் கூட அவரிடம் குடிகொண்டிருந்த பண்புகள். ஒரு சவாலை ஏற்றுக் கொள்வது என்றால் அவருக்கு எல்லா நேரமும் நல்ல நேரம்தான். அதற்கென்று நேரம் காலம் பார்ப்பதில்லை. சவாலைச் சந்திப்ப தற்கு அவர் பெற்றிருந்த கருவிகள் அவரது வாழ்நாள், அவரது வேன், ஒரு ஒலி பெருக்கி, அத்துடன் தாழ்த் தப்பட்ட மக்கள் மீது அவர் கொண் டிருந்த ஆறாக்காதல்! இக்கருவி களையே அவர் நம்பியிருந்தார்.
பெரியார் ஏற்றிய விளக்கு
தாழ்த்தப்பட்டவர்களிலும் மிகவும் தாழ்ந்தவர்களுக்கே அவர் இலகுவில் கிடைப்பவராக இருந்தார். எனவேதான் அவர் மறைந்த போது அம்மக்கள் தாமாகவே விம்மி விம்மி அழுதார்கள். அது இயல்புதானே?
பெரியார் ஏற்றிய கொள்கை விளக்கு தொடர்ந்து சுடர் விட்டெரியும்; அவரைப் பின் பற்றுகிறவர்கள் புத்திர வாஞ்சையுடன் அவர் மீது செலுத்தும் பற்று என்னும் எண்ணெய், அந்த விளக்குத் தொடர்ந்து எரிவதற்குக் கிடைத்துக் கொண்டே இருக்கும்.


கொள்கைக்கா- வருமானத்திற்கா?

கும்பகோணத்தில் ஆர்.சி. வெங்கட்ராமன் என்ற பெரியவர் ஒருவர் இருந்தார். தந்தை பெரியார் அபிமானி. 1928-_இல் குற்றாலத்திற்குக் குடும்பத்துடன் சென்று தங்கி இருந்தார். தந்தை பெரியார் அவர்களும் அந்தக் காலகட்டத்தில் குற்றாலம் சென்று தங்கினார். ஒரு நாள் காலை குற்றாலத்தில் மத்தாளம் பாறைபாட்டையில் தந்தை பெரியார், குடந்தை ஆர்.சி. வெங்கட்ராமன், தந்தை பெரியாரின் மாப்பிள்ளை ஆகிய மூன்று பேரும் பேசிக் கொண்டு சென்றார்கள். அப்பொழுது குடந்தை ஆர்.சி. வெங்கட்ராமன் தந்தை பெரியாரிடம் கூறினார். நமது குடிஅரசு இதழுக்கு ஒரு லட்சம் சந்தாதாரர் சேரும்வரை இராமாயண ஆராய்ச்சி போன்ற கட்டுரைகளை நிறுத்தி வைப்பது நல்லது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது என்று கூறினார். உடன் வந்த மாப்பிள்ளையும் இந்தக் கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டு இதைப் பெரியார் ஏற்க மறுக்கிறார் என்றும் கூறினார். அதற்குத் தந்தை பெரியார் புன்னகையுடன் பதில் கூறினார். நான் வருமானத்தை முன்னிட்டு பத்திரிகை நடத்தவில்லை; ஒரே ஒரு சந்தாதாரர் மட்டும் இருந்தாலும் நான் எனது கொள்கையைத் தெரிவித்தே தீருவேன். இதுவரை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நம் மக்கள் அறியாமையில் மூழ்கி இருந்தது போதாதா என்று பளிச் சென்று பதிலளித்தார்.

- குடந்தை ஆர்.சி. வெங்கட்ராமன் எழுதிய கட்டுரையிலிருந்து விடுதலை 17.5.1959

சத்தியமூர்த்தி அய்யர் - எஸ். இராமநாதன் சண்டை

ஒத்துழையாமை சட்டவிரோதம் என்று கூறி, காந்தியைக் கைது செய்யச் சொன்ன 
சீனிவாச அய்யங்காரும், பஞ்சாப் அட்டுழியத்தை ஆதரித்து செங்கல்லால்
 அடித்தவர்களைக் குண்டாலடித்தார்கள் வெள்ளையர்கள் _ இதிலென்ன தவறு?
 என்று கூறிய பெசன்டு அம்மையும் டையரும், ராட்சசியும் அல்லவா? என்று 
பதிலடி கொடுத்தார் எஸ். இராமநாதன்.1923-_ஆம் ஆண்டு திருவண்ணாமலையில் 
தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் மாநாடு நடைபெற்றது, மாநாட்டிற்குத் தலைவர்
 தந்தை பெரியார் காரிய கமிட்டிக் கூட்டத்தில் திருவாளர் சத்தியமூர்த்தி அய்யர் 
நீதிக்கட்சித் தலைவர் பி. தியாகராய செட்டியாரை டையர் என்றும். பனகல் அரசரை,
 இராட்சசன் என்றும் வருணித்தார். இதனைப் பொறுக்காமல் எஸ். இராமநாதன்
 எழுந்து பதிலடி கொடுத்தார்.

எஸ். இராமநாதன் அவர்களின் இந்த வார்த்தைகளை வாபாஸ் வாங்க வேண்டும் 
என்று பார்ப்பனர்கள் குதித்தனர்.சத்தியமூத்தி அய்யர் சொன்னதை வாபஸ் 
வாங்கினால் இராமநாதனையும் வாபஸ் வாங்கச் சொல்லுகிறேன் என்றார்
 தலைமை வகித்த பெரியார், 
அன்றிலிருந்தே பெரியார் பார்ப்பனர்களுக்கு விரோதியாகிவிட்டார்.

அண்ணாவுக்கு வரவேற்பு மடல்

11.8.1940இல் தாராசுரம் நீலமேகம் வாசகசாலை திறப்புவிழாவன்று
சி.என்.அண்ணாதுரை அவர்களுக்கு வாசித்தளித்த வரவேற்பு மடல்

இத்தமிழ் நாட்டில் உள்ள படித்த மக்களின் அறிவையும் பாமர மக்களின் அறிவையும் - விருத்திசெய்யும் வழியை நன்குணர்ந்து அதன்படி தொண்டுபுரிந்து வரும் நேயரே உங்கள் வரவு நல்வரவாகுக!அஞ்சா நெஞ்சம் படைத்த அண்ணாதுரையே வருக! வருக!!
அரசியல் ஞானி அண்ணாதுரையே வருக! வருக!!
இன்று அரசியலை மக்களுக்குத் தெள்ளென எடுத்துக் கூறியும், காங்கிரசின் ஆட்சியின் அக்ரமத்தை எடுத்து ஓதியும் தமிழ்நாடு தனி நாடாவதற்கு முயற்சிக்கும் தோழரே உங்கள் வருகை நல் வருகையாகுக!
இந்தியை எதிர்த்த இளஞ்சிங்கமே வருக! வருக!!
தாய் மொழியைக் காக்கும் பொருட்டு சிறை சென்று உடல்நலங்குன்றி மனத்தளவில்லாமல் வெளிவந்து, வீரமுடன் ஒழிப்போம் இந்தியை என்று கூறி, அதை ஒழித்த நண்பரே உங்கள் வருகை நல்வரவாகுக!
தங்கள் வருகையால் நாங்கள் இன்புற்று, உளங்களித்து உங்கள் தொண்டிற்கு உதவி புரிவோம் என்பதற்கு அய்யமில்லை.
இங்ஙனம்
நீலமேகம் வாசகசாலையார், தாராசுரம்.